Hüzün öfkeye, sıralar barikata dönüşüyor

Tamara Öykü Bayar - Bilgi Üniversitesi Öğrencisi

Gençliği test kitapçıklarına sıkıştıran, piyasacı ve yarış atı endeksli eğitim sisteminin basamaklarını öfkeyle tırmanarak adım attığım İstanbul Bilgi Üniversitesi, benim için yalnızca bir diploma aracı değil; özgür, bilimsel ve demokratik eğitim idealinin hayat bulduğu bir yaşam alanıydı. Amfilerde bizlerle eşitler arası ilişki kuran, dersliklerin sınırlarını aşarak eleştirel düşünceyi örgütleyen hocalarımız, iyinin ve ezilenin yanında durmayı hayat felsefesi olarak işledi. Gençliğin hak arama mücadelelerinde, akademik boykotlarda her zaman yanımızda duran, emek emek “bilgiyi” var eden o akademisyenler, başım sıkıştığında gittiğim, bir dersi almak için kapılarından ayrılmadığım, yazın beraber kampüsü diğer öğrencilere tanıttığım idari kadro bugün bir kararla güvencesiz ve evsiz bırakıldı. Her gün okula girerken mutlaka başını okşağıdığım Karpuz, kampüsün yaşlı kızı Hatice, derse yetişmek için koşarken çalışırk