BİZ OLMAK

Dünün görüntüleri, sesleri, duyguları ve dokunuşları sarmalayıp duruyor beni. Erkenden uyandım yazımı yazabilmek için. Nafile çaba!  Kelimeler kaçışıyor, netleştiremiyorum objektifi... İlk cümleyi bulamıyorum bir türlü. Son sıralar üstünde düşünüp durduğum “Biz olmak” konusunda bir yazı yazacaktım. “Biz” olmayı daha çok da olumsuzlayan düşünmeler içindeydim. Kimlik ve aidiyet konularının yarattığı kıskaç,  dahil olmadığın suça ve utanca kolektif ortaklık gibi başlıklar üzerinde kafa yoruyordum. Bütün bunların yanısıra “biz olma” coşkusu ve gücüne takılıp duruyordu aklım. “Zorunlu bizler” ve “gönüllü bizler” ayrımı üzerine düşünmelere sürüklemişti bu beni... Lefkoşa Belediye Tiyatrosunun damarlarını kurutmaya yönelik hain saldırıya karşı imza attım az önce. Lefkoşa Belediyesi’nde yaşananan krizden çıkılmaya çalışılırken ilk akla gelen  önlem sanat için ayrılan bütçe olmuş. Devlet kafası böyle çalışıyor. Lefkoşa Belediye Tiyatrosu’na dokunulduğunu hissedince duygusal damarına basılıyo